Zarejestruj    Zaloguj    Dział    Szukaj    FAQ

Strona główna forum » Eksploracja » Fortyfikacje i obiekty militarne » Fortyfikacje zagraniczne




Utwórz nowy wątek Odpowiedz w wątku  [ Posty: 26 ]  Przejdź na stronę 1, 2  Następna strona
Autor Wiadomość
 Post Napisane: 22 lip 2014, o 22:56 
Offline
Avatar użytkownika

Dołączył(a): 20 mar 2013, o 07:28
Posty: 45
Lokalizacja: Sosnowiec-Klimontów
Imię: Krzysztof
Ośrodek Badań Rakietowych (Wojskowy Instytut Badawczy) założony został w roku 1937, gdy istniejący pod Berlinem doświadczalny ośrodek rakietowy w pobliżu wsi Kummersdorf okazał się niewystarczający. Położone na wybrzeżu Bałtyku Peenemünde zapewniało ośrodkowi bezpieczeństwo i pozwalało na kontrolę lotu próbnych egzemplarzy rakiet na przestrzeni ponad 350 kilometrów.

Faktycznie ośrodek doświadczalny Peenemünde składał się z dwóch niezależnych jednostek doświadczalnych, jednej działającej pod nadzorem Wojsk Lądowych – Heer oraz drugiej działającej pod nadzorem Luftwaffe. Heer nadzorowało Zakłady Doświadczalne (niem. Entwicklungswerk), oficjalnie nazywane Peenemünde-Wschód, zajmujące się budową rakiety pionowego startu, znanej później jako V-2. Kierownikiem ośrodka Peenemünde-Wschód został gen. Walter Dornberger, dyrektorem technicznym ośrodka, kierującym pracami badawczymi – Wernher von Braun. Ośrodek doświadczalny Luftwaffe, nazywany Peenemünde-Zachód, prowadził próby prototypów samolotów i nowych broni lotniczych. Od 1942 r. w tym ośrodku realizowany był najważniejszy projekt Luftwaffe: Fi-103 – budowa bezpilotowego samolotu-pocisku, znanego później pod nazwą V-1. W części ośrodka zajętej przez Luftwaffe (Peenemünde-Zachód) znajdowało się lotnisko, do ośrodka doprowadzona była linia kolejowa. W skład kompleksu wchodziła też fabryka stężonego nadtlenku wodoru, służącego jako utleniacz paliwa rakietowego. Energię potrzebną do produkcji zapewniała węglowa elektrownia znajdująca się na brzegu rzeki Pene

Prace nad nową bronią Luftwaffe Fi-103 – bezzałogowym samolotem-pociskiem o napędzie odrzutowym – nazwanym później V-1 (niem. Vergeltungswaffe-1, broń odwetowa nr 1) rozpoczęto w początkach roku 1942. Prace nad pociskami rakietowymi prowadzone były od początku lat 30., początkowo w doświadczalnym ośrodku rakietowym w lasach na południe od Berlina, w pobliżu wioski Kumersdorf, a w 1937 r. przeniesione zostały do nowego ośrodka doświadczalnego w Peenemünde. Pierwszy lot rakiety balistycznej skonstruowanej w tym ośrodku, oznaczanej wówczas jako A4 (niem. Aggregat 4) nastąpił 3 października 1942 r. Rakieta ta otrzymała później oznaczenie V-2 (niem. Vergeltungswaffe-2, broń odwetowa nr 2).

W połowie lata 1943 r. zakończone zostało testowanie pocisków rakietowych A4/V-2 i uruchomiona została linia montażowa tych rakiet w ośrodku doświadczalnym w Peenemünde.

Przy okazji badań nad bronią rakietową opracowano w Peenemünde pod kierownictwem Johannesa Plendla systemy radarowe do nawigacji nocnej oraz wdrożono pierwszy w świecie system telewizji przemysłowej.

Informacje o pracach prowadzonych przez Niemców w Peenemünde docierały na Zachód głównie dzięki wywiadowi polskiej Armii Krajowej, który zbierał informacje wśród Polaków-pracowników przymusowych zatrudnionych w tych zakładach.

Podczas wojny Peenemünde było kilkakrotnie bombardowane przez lotnictwo bombowe brytyjskie (RAF) i amerykańskie (USAAF). Pierwszy nalot przeprowadzony został przez brytyjskie lotnictwo bombowe w nocy z 17 na 18 sierpnia 1943 r. podczas tak zwanej "Operacji Hydra". W nalocie udział wzięło 596 samolotów bombowych RAF, które zrzuciły 1795 ton bomb. W wyniku ataku zginęło, według oficjalnych danych niemieckich, 815 osób, głównie jeńców wojennych oraz Walter Thiel, szef prac nad silnikami. Celem nalotu RAF był tylko ośrodek Heer Peenemünde-Wschód konstruujący rakiety V-2, wywiad ani dowództwo brytyjskie nie zdawało sobie sprawy z położonego w jego sąsiedztwie ośrodka doświadczalnego Luftwaffe Peenemünde-Zachód, zajmującego się konstruowaniem m.in. broni V-1. Po tym nalocie zapadła decyzja o przeniesieniu produkcji rakiet V-2 do zakładów podziemnych.

Wyraźne ślady po miejscach eksplozji bomb w podpeenemündzkich lasach są jeszcze widoczne. Podczas eksploracji należy zachować szczególną ostrożność. Po wojnie teren stanowił poligon NVA i prawdopodobnie kryje wiele niewybuchów. Prawie wszędzie znajdują się tablice ostrzegawcze o poniższej treści:

Załącznik:
Tabliczka_mały.jpg
Tabliczka_mały.jpg [ 170.57 KiB | Przeglądane 2162 razy ]


W lipcu i sierpniu 1944 r. amerykańskie lotnictwo bombowe USAF przeprowadziło trzy naloty na Peenemünde, bombardując tym razem także ośrodek doświadczalny Luftwaffe Peenemünde-Zachód. 18 lipca 1944 r. miał miejsce pierwszy z tych trzech nalotów na Peenemünde. W przeciwieństwie do nalotu RAF był to nalot dzienny, przeprowadzony pod osłoną lotnictwa myśliwskiego. 379 ciężkich bombowców B-17 "latające fortece" zrzuciło 920,6 ton bomb na Peenemünde.

Ostatnim sukcesem kosmiczno-militarnym hitlerowskich Niemiec było wystrzelenie z Peenemünde zmodyfikowanej rakiety V-2, oficjalnie nazwanej Aggregat 4b. Nastąpiło to 24 stycznia 1945 roku. Pierwsza próba z tym typem rakiety, przeprowadzona miesiąc wcześniej z poligonu w Borach Tucholskich, była nieudana. Aggregat 4b różnił się od typowej rakiety V-2 skrzydłami, przymocowanymi do kadłuba. Wszystkie pozostałe parametry były identyczne z wyjątkiem wagi (o ciężar skrzydeł) i przede wszystkim zasięgu. Rakieta V-2 mogła dolecieć na maksymalną odległość 330 kilometrów, gdy jej zmodyfikowana wersja na odległość aż 750 kilometrów.

Braun, twórca rakiet V-2, wbrew poleceniom pomorskiego gauleitera NSDAP Franza Schwede-Coburga, który nakazał naukowcom z Peenemünde bronić ośrodka przed Armią Czerwoną, utworzył fikcyjny zespół Vorhaben Zur Besonderen Verwendung (Projekt Specjalnego Przeznaczenia). Z nagłówkiem VZBV wystawiono przepustki i dokumenty przewozowe. Literami VZBV „ozdobiono” tysiące skrzyń z dokumentami, setki wagonów kolejowych i samochodów ciężarowych. Podstęp się udał. Na przełomie lutego i marca 1945 roku Braun wyprowadził z Peenemünde kilka tysięcy ludzi i tony dokumentów, rozpoczynając trwającą dwa miesiące drogę do Amerykanów, którym poddał się na początku maja. Po wyjeździe ostatniej ekipy niemieckich inżynierów i techników, do ośrodka w Peenemünde wkroczyli saperzy, którzy podłożyli ładunki wybuchowe pod najważniejsze obiekty. Wkrótce wysadzono je w powietrze.

Armia Czerwona zajęła Peenemünde 5 maja 1945 roku.

Dzisiaj na terenie elektrowni w Peenemünde znajduje się muzeum, które opiszę w nastepnym poście. Poniżej mapka z obiektami, które odwiedziłem podczas wizyty w Peenemünde.

Załącznik:
Peenemunde_Mapa_2014_07.jpg
Peenemunde_Mapa_2014_07.jpg [ 201.73 KiB | Przeglądane 2162 razy ]


Przy opracowanie tekstu wykorzystano: 1)Wikipedia Wolna Encyklopedia 2) Odkrywca nr 05/2010 - Z Peenemünde do gwiazd

_________________
Naród, który nie zna swej historii skazany jest na jej powtórne przeżycie.


Ostatnio edytowano 23 lip 2014, o 09:32 przez Krzysztof0802, łącznie edytowano 1 raz

Góra 
 Zobacz profil  
 
 Post Napisane: 22 lip 2014, o 23:12 
Offline
Moderator
Avatar użytkownika

Dołączył(a): 16 lip 2009, o 23:24
Posty: 2505
Imię: Franz
Cytuj:
Dzisiaj na terenie elektrowni w Peenemünde znajduje się muzeum, które opiszę w następnym poście. Poniżej mapka z obiektami, które odwiedziłem podczas wizyty w Peenemünde.


Wreszcie pojawił się na forum ciekawy temat, wyjątkowo dobrze rozpoczęty. Ośrodek jest warty wycieczki. Jeżeli więcej czasu poświęcisz ufortyfikowanej wartowni, będę musiał później przesunąć wątek do działu fortyfikacji zagranicznych.

Jadąc do Peenemünde musiałem przekroczyć granicę a pierwszy postój zaplanowałem przy takiej tablicy.

Załącznik:
Peenemünde 236.jpg
Peenemünde 236.jpg [ 180.19 KiB | Przeglądane 2156 razy ]


A później był już ośrodek....

Załącznik:
Peenemübde 675.jpg
Peenemübde 675.jpg [ 160.86 KiB | Przeglądane 2149 razy ]



Auf...

_________________
Przenikliwy chłód stali i betonu: http://hauba.pl/linia-molotowa-rejony-u ... owej-zsrr/


Góra 
 Zobacz profil  
 
 Post Napisane: 28 lip 2014, o 06:06 
Offline
Avatar użytkownika

Dołączył(a): 20 mar 2013, o 07:28
Posty: 45
Lokalizacja: Sosnowiec-Klimontów
Imię: Krzysztof
Obiekt nr 1 (z mapki) / Wartownia elektrowni

Wartownia oprócz funkcji związanych z zabezpieczeniem i ochroną elektrowni mogła służyć jednocześnie jako schron przeciwlotniczy. Posiada strop betonowy o 2 m grubości.

Aktualnie mieści wejście/wyjście do/z muzeum, kasy biletowe oraz sklep z pamiątkami, książkami oraz informatorami na temat Peenemünde.

Załącznik:
01-Wartownia-01s.jpg
01-Wartownia-01s.jpg [ 237.59 KiB | Przeglądane 2099 razy ]

Załącznik:
01-wartownia-03s.jpg
01-wartownia-03s.jpg [ 239.12 KiB | Przeglądane 2099 razy ]

Załącznik:
01-wartownia-04s.jpg
01-wartownia-04s.jpg [ 208.16 KiB | Przeglądane 2099 razy ]

Załącznik:
01-Wartownia-02s.jpg
01-Wartownia-02s.jpg [ 236.23 KiB | Przeglądane 2099 razy ]


Obiekt nr 2 (z mapki)/ Elektrownia (Muzeum Historyczno-Techniczne )

Elektrownię wybudowano na potrzeby ośrodka badawczego oraz okolicznych instalacji i ośrodków mieszkaniowych. Na budowę elektrowni zużyto między innymi 2,3 miliona cegieł, 38000 metrów sześciennych piasku i żwiru, ponad 1500 ton stali konstrukcyjnej. Budynek posadowiony jest na około 2200 palach ze zbrojonego betonu (grunt w Peenemünde jest bardzo podmokły). Została zbudowana w latach 1939-1942. Uruchomienie nastąpiło 15-07-1942 roku. Zużywała około 150000 ton węgla kamiennego rocznie. Węgiel dowożony był barkami po Odrze ze Śląskiego Okręgu Węglowego. Jej moc elektryczna wynosiła 32 megawaty. Posiadała 4 kotły o wydajności 64t/h.

Podczas powojennej okupacji sowieckiej została częściowo zdewastowana i zdemontowana. Do związku Radzieckiego wywieziono dwa kotły i jedną turbinę. Podobna sytuacja miała miejsce w elektrowniach na Górnym Śląsku min. w elektrowni Łaziska oraz Blachownia. W latach 1951-1954 odbyła się przebudowa oraz modernizacja elektrowni. Zwiększono jej moc elektryczną do 40 MW. Została ponownie uruchomiona i pracowała do 01-04-1990 roku. W 1999 roku przeprowadzono modernizację budynku. W 2011 roku rozpoczęto konserwację i z zabezpieczanie suwnicy przeładunkowej oraz ściany frontowej od strony portu.

Załącznik:
02-Elektrownia-01s.jpg
02-Elektrownia-01s.jpg [ 211.52 KiB | Przeglądane 2099 razy ]

Załącznik:
02-Elektrownia-02s.jpg
02-Elektrownia-02s.jpg [ 198.57 KiB | Przeglądane 2099 razy ]

Załącznik:
02-Elektrownia-03s.jpg
02-Elektrownia-03s.jpg [ 210 KiB | Przeglądane 2099 razy ]


Opracowano na podstawie informacji z ekspozycji Muzeum Historyczno-Technicznego

_________________
Naród, który nie zna swej historii skazany jest na jej powtórne przeżycie.


Góra 
 Zobacz profil  
 
 Post Napisane: 28 lip 2014, o 20:28 
Offline
Avatar użytkownika

Dołączył(a): 20 mar 2013, o 07:28
Posty: 45
Lokalizacja: Sosnowiec-Klimontów
Imię: Krzysztof
Ekspozycja Muzeum Historyczno-Technicznego

Rakieta Agregat 4 A4 – V2

V2 (z języka niemieckiego Vergeltungswaffe-2 – broń odwetowa nr 2) – pierwszy w historii, udany konstrukcyjnie, rakietowy pocisk balistyczny,. Pocisk V2 po raz pierwszy w historii ludzkości przekroczył linię Kármána (wysokość 100 kilometrów), wchodząc w przestrzeń kosmiczną.
Pierwszy udany start rakiety A4/V2 przeprowadzono 13-06-1942 roku, ale rakieta eksplodowała po przeleceniu 1300 m. Całkowicie udana próba odbyła się 03-10-1942. Podczas trwającego 4 minuty, 56 sekund lotu , uzyskano zasięg 190,6 km, przy wysokości maksymalnej 84,5 km.

Dane techniczne:
Wysokość - 14, 036 m
Średnica 1, 651 m
Masa startowa 12900 kg
Siła ciągu 257 kN (25 700 kG)
Prędkość 1340 m/s (4824 km/h)
Paliwo: 4t 75% alkoholu metylowego oraz 5t ciekłego tlenu

Budowa pocisku V2/A4 została przedstawiona na poniższym rysunku.
Załącznik:
V2-01s.jpg
V2-01s.jpg [ 73.29 KiB | Przeglądane 2071 razy ]


Rakieta A4 składała się z około 20000 części, co czyniło ją niezwykle skomplikowaną w produkcji masowej.

Trajektorię lotu mierzono za pomocą urządzeń optycznych - kinoteodolitów, dokumentując czas i koordynaty. Sterowanie odbywało się za pomocą sygnału radiowego.
Rekonstrukcja pocisku w skali 1:1 zawierającego oryginalne elementy oraz w malowaniu z 1942 została przedstawiona na poniższych zdjęciach.
Załącznik:
V2-02s.jpg
V2-02s.jpg [ 229.48 KiB | Przeglądane 2071 razy ]

Załącznik:
V2-03s.jpg
V2-03s.jpg [ 218.13 KiB | Przeglądane 2071 razy ]


Oryginalny silnik znajdujący się w zbiorach Muzeum Historyczno-Technicznego (zwróćcie uwagę na elementy nr 11, 13 i 15 ze schematu)
Załącznik:
V2-04s.jpg
V2-04s.jpg [ 211.71 KiB | Przeglądane 2071 razy ]

Załącznik:
V2-05s.jpg
V2-05s.jpg [ 247.21 KiB | Przeglądane 2071 razy ]


Pozycje 16 i 17 ze schematu (podobno oryginalne).
Załącznik:
V2-06s.jpg
V2-06s.jpg [ 203.23 KiB | Przeglądane 2071 razy ]

Załącznik:
V2-07s.jpg
V2-07s.jpg [ 170.2 KiB | Przeglądane 2071 razy ]

Załącznik:
V2-08s.jpg
V2-08s.jpg [ 201.92 KiB | Przeglądane 2071 razy ]


Głowica bojowa (bez zapalnika) oraz ćwiczebna.
Załącznik:
V2-09s.jpg
V2-09s.jpg [ 225.09 KiB | Przeglądane 2071 razy ]

Załącznik:
V2-10s.jpg
V2-10s.jpg [ 230.5 KiB | Przeglądane 2071 razy ]


W połowie lata 1943 roku w ośrodku doświadczalnym w Peenemünde uruchomiona została linia montażowa rakiet V2. Uruchomienie drugiej linii oraz szerszą produkcję rakiet uniemożliwił Niemcom nalot na Peenemünde przeprowadzony przez alianckie lotnictwo bombowe w sierpniu 1943 roku. Nalot uświadomił Niemcom, że ośrodek w Peenemünde znajduje się w zasięgu alianckiego lotnictwa bombowego i że aliantom znana jest jego rola. Zmusiło to Niemców do rozproszenia produkcji pocisków V2 po terenie Rzeszy oraz do przeniesienia prób poligonowych rakiety w bezpieczniejszy rejon. Część produkcji przeniesiona została do ogromnej podziemnej fabryki w Nordhausen w górach Harz, funkcjonującej pod kryptonimem Dora (filia obozu koncentracyjnego w Buchenwaldzie).

Masową produkcję rakiet V2 Niemcy uruchomili w październiku 1943 roku i w styczniu 1944 pierwsze rakiety tego typu mogły być już dostarczane na uzbrojenie Wehrmachtu, jednak żadna z nich nie miała odpowiednio wysokiej jakości żeby mogła zostać wykorzystana bojowo. Rakietą całkowicie nie dało się sterować, bardzo trudno było określić dokładny zasięg tych pocisków, a sama rakieta bardzo często chybiła cel o odległość kilku kilometrów. Oznaczało to, że mogła ona zostać użyta tylko jako "broń terroru". Na początku produkowano ok. 500 rakiet V2 miesięcznie, ale celem Niemców było zwiększenie produkcji do 900 sztuk miesięcznie. Należy jednak pamiętać, że ok. 6% wszystkich V2 eksplodowało natychmiast po starcie, a kolejne 60% miało zbyt duże wady techniczne oraz konstrukcyjne i zanim mogły zostać wprowadzone do służby potrzebowały one dodatkowych ulepszeń.

W dniu 20 maja 1944 roku, w okolicach Sarnak, AK przejęła niewybuch V2. Po rozebraniu na części został on zbadany w tajnych laboratoriach AK. W badaniach pocisku udział brali m.in. prof. Janusz Groszkowski, prof. Marceli Struszyński i inż. Antoni Kocjan. Najważniejsze części rakiety oraz wyniki badań zabrane zostały do Wielkiej Brytanii w nocy z 25 na 26 lipca 1944 przez brytyjski samolot, który wylądował na terenie okupowanej Polski w pobliżu Tarnowa (operacja "Most III"). Latem 1944, w związku ze zbliżaniem się frontu, próby balistyczne rakiet przeniesiono na poligon "Heidekraut" (pol. "Wrzos") w okolicach Wierzchucina w Borach Tucholskich. Ostatnie strzelanie stamtąd miało miejsce 11 stycznia 1945, po czym wyposażenie poligonu ewakuowano do miejscowości Wolgast.

Głównym przeznaczeniem pocisków V2 był ostrzał miast Wielkiej Brytanii. W tym celu na francuskim wybrzeżu kanału La Manche (rejon Éperlecques) Niemcy przygotowali schrony-wyrzutnie do wystrzeliwania rakiet. Zniszczenie znacznej części wyrzutni przez alianckie lotnictwo zmusiło Niemców do przygotowania wystrzeliwania rakiet V2 z ruchomych wyrzutni, których 45 miało być rozmieszczonych na wybrzeżu francuskim od Calais do Cherbourga. Inwazja wojsk alianckich w czerwcu 1944 w Normandii uniemożliwiła realizację i tego planu.
Ostatecznie rakiety V2 wystrzeliwano z terenu Holandii z okolic Hagi. Ponieważ stałe wyrzutnie V2 zostały całkowicie zniszczone przez alianckie lotnictwo bombowe, a plan rozmieszczenia 45 ruchomych wyrzutni na wybrzeżu Normandii nie powiódł się, V2 miały być wystrzeliwane z ruchomych ramp. Każda ruchoma jednostka rakietowa składała się z 25 specjalnych pojazdów, które przemieszczały się tylko podczas nocy żeby uniknąć ataku ze strony alianckiego lotnictwa. Rakiety były wystrzeliwane w lasach, aby chronić je zarówno przed wiatrem, jak i nieprzyjacielskim lotnictwem. Pierwsza rakieta V2 odpalona została 7 września 1944 o godz. 8.30 na Paryż. Do 27 marca 1945 roku z Holandii odpalono około 5500 rakiet, z których 2894 trafiły w Londyn, a około 1600 Antwerpię. Celem były także inne miasta, m.in. Liège i Bruksela w Belgii, Lille i Paryż we Francji, Maastricht w Holandii i most w Remagen (już po zajęciu przez wojska alianckie). Przeciwko ostatnio wymienionemu celowi wystrzelono 11 rakiet, ale żadna z nich nie trafiła w cel. Od 12 października Hitler wydał rozkaz atakowania rakietami tylko Londynu i Antwerpii (jedynego w 1944 dużego portu aliantów zaopatrującego front zachodni).

W opracowaniu wykorzystano następujące źródła: 1) Ekspozycja Muzeum Historyczno-Technicznego, 2) Wikipedia Wolna Encyklopedia

_________________
Naród, który nie zna swej historii skazany jest na jej powtórne przeżycie.


Góra 
 Zobacz profil  
 
 Post Napisane: 2 sie 2014, o 21:58 
Offline
Bratnia dusza
Avatar użytkownika

Dołączył(a): 26 paź 2012, o 18:17
Posty: 1220
Imię: Marek
Cytuj:
Głównym przeznaczeniem pocisków V2 był ostrzał miast Wielkiej Brytanii. W tym celu na francuskim wybrzeżu kanału La Manche (rejon Éperlecques) Niemcy przygotowali schrony-wyrzutnie do wystrzeliwania rakiet. Zniszczenie znacznej części wyrzutni przez alianckie lotnictwo zmusiło Niemców do przygotowania wystrzeliwania rakiet V2 z ruchomych wyrzutni, których 45 miało być rozmieszczonych na wybrzeżu francuskim od Calais do Cherbourga.


Aby ten plan zrealizować, należało przygotować odpowiednie zaplecze. Jednym z takich punktów był potężny schron wybudowany w pobliżu miejscowości Éperlecques w północnej Francji. W schronie, gdzie przygotowywano rakiety, mieści się teraz muzeum. Link do strony http://www.leblockhaus.com/fr/presentation/


Góra 
 Zobacz profil  
 
 Post Napisane: 14 sie 2014, o 23:36 
Offline
Moderator
Avatar użytkownika

Dołączył(a): 16 lip 2009, o 23:24
Posty: 2505
Imię: Franz
Przy makietach niemieckiej "Wunderwaffe" wykonaliśmy sobie zdjęcia pamiątkowe. Interesowała nas również makieta V-1 i rekonstrukcja pochylni startowej.


Załączniki:
Peenemünde 322.jpg
Peenemünde 322.jpg [ 249.52 KiB | Przeglądane 2005 razy ]
Peenemünde 341.jpg
Peenemünde 341.jpg [ 156.59 KiB | Przeglądane 2005 razy ]

_________________
Przenikliwy chłód stali i betonu: http://hauba.pl/linia-molotowa-rejony-u ... owej-zsrr/
Góra 
 Zobacz profil  
 
 Post Napisane: 16 sie 2014, o 14:07 
Offline
Avatar użytkownika

Dołączył(a): 20 mar 2013, o 07:28
Posty: 45
Lokalizacja: Sosnowiec-Klimontów
Imię: Krzysztof
Ekspozycja Muzeum Historyczno-Technicznego


Samolot-pocisk – V1; Fiesler Fi-103"Kirschkern"; FZG76 (Flakzielgerät76)

V-1 ( Vergeltungswaffe-1, broń odwetowa nr 1) – niemiecki samolot-pocisk z okresu II wojny światowej. Potocznie nazywany latającą bombą. Prace nad bronią, którą nazwano później Fieseler Fi-103 (V-1), prowadzone były już pod koniec lat trzydziestych. Zespołem projektowym kierował Fritz Gosslau. W pocisku V-1 zamierzano wykorzystać nowe silniki pulsacyjne. Próby startowe pocisku wykonywano od jesieni 1942 na stanowisku doświadczalnym w Peenemünde-West. Testowano wiele wariantów, również przy użyciu samolotu He111, a jedna z koncepcji zakładała kierowanie V-1 przez pilota (wersja Reichenberg). Najlepszym rozwiązaniem okazał się start ze specjalnej wyrzutni katapulty. Pierwszy start Fi-103 z rampy nastąpił w dniu 24-12-1942.


Dane techniczne V1/Fi-103/FZG76
Producent: Zakłady Fiesler
Długość: 7,74 m
Rozpietość: 4,90 m
Silnik: Argus Schmidt AS014
Masa materiału wybuchowego: 830 kg
Prędkość maksymalna: 700 km/h
Wysokość lotu: 3000 m
Zasięg maksymalny: 300 km

Budowa Fi-103
Załącznik:
V-1_01s.jpg
V-1_01s.jpg [ 69.91 KiB | Przeglądane 1984 razy ]


Jeżeli, ktoś jest bardziej szczegółowo zainteresowany budową Fi-103, to pod poniższym linkiem można pobrać FZG 76 Geräte-Handbücher z 1944.
http://www.christianch.ch/history/v1_v2_v3.htm

Produkcja pocisków V-1 rozrzucona była po całych Niemczech i terenach okupowanych, co spowodowane było potężnym nalotem lotnictwa RAF w nocy z 17 na 18 sierpnia 1943 roku na ośrodek Peenemünde. Pierwszym zakładem była fabryka Volkswagena w Fallersleben oraz Fieseler w Kassel. Później produkcję przejęły zakłady Dora (Mittelwerk), położone w podziemnym kompleksie w Turyngii. Skąpe materiały mówią też o wytwarzaniu części do V-1 w Lubiążu, Ząbkowicach Śląskich, Świdnicy. Dla podobnej produkcji przeznaczony był prawdopodobnie kompleks „Riese” budowany w Górach Sowich. Na ziemiach polskich znajdowały się również poligony, na których przygotowywano pierwsze oddziały „artylerii rakietowej”.

Zdjęcia przedstawiają makietę w skali 1:1.
Załącznik:
V1_05s.jpg
V1_05s.jpg [ 249.09 KiB | Przeglądane 1984 razy ]

Załącznik:
V1_06s.jpg
V1_06s.jpg [ 150.82 KiB | Przeglądane 1984 razy ]


W 1943 roku na północnym wybrzeżu Francji Niemcy wybudowali wyrzutnie pocisków V-1 oraz zespoły schronów służących do magazynowania pocisków. Nalot na Peenemünde, dokonany przez RAF w sierpniu 1943 roku, opóźnił bojowe użycie pocisków V-1. Poprzez to opóźnienie do dnia lądowania aliantów w Normandii, czyli 6 czerwca 1944 nie odpalono ani jednej latającej bomby.
Pierwsze bombardowanie pociskami V-1 przeprowadzone zostało w nocy z 13 na 14 czerwca 1944 roku. Z dobrze zamaskowanych wyrzutni odpalono 10 pocisków w kierunku Londynu, z czego tylko 4 dotarły do wysp brytyjskich. 15 czerwca na krótko przed północą z 55 wyrzutni wystrzelono do południa 16 czerwca ok. 100 pocisków V-1. 18 czerwca już 500. Ataki te Niemcy rozpoczęli jednak za późno – gdyby pocisków V-1 użyli do bombardowania skoncentrowanych przed desantem barek i okrętów w brytyjskich portach przed 6 czerwca, wtedy mogliby osiągnąć większy efekt psychologiczny i być może wpłynąć na decyzję o inwazji.
W zależności od lokalizacji wyrzutni i innych czynników czas dolotu pocisku V-1 do Londynu wynosił 20-25 minut. Z racji stosunkowo małej celności broń ta nadawała się do ataków na duże powierzchniowo cele jak miasta: Londyn, a późniejszym okresie Antwerpię i Liège.

Załącznik:
V1_02s.jpg
V1_02s.jpg [ 204.52 KiB | Przeglądane 1984 razy ]

Załącznik:
V1_03s.jpg
V1_03s.jpg [ 199.62 KiB | Przeglądane 1984 razy ]

Załącznik:
V1_04s.jpg
V1_04s.jpg [ 224.94 KiB | Przeglądane 1984 razy ]


W niszczeniu budynków pociski V-1 były o wiele skuteczniejsze niż zwykłe bomby lotnicze o podobnej masie. Ogółem do końca 1944 wystrzelono 6 046 pocisków V-1, z tej liczby rozbiło się niebawem po starcie 1 681. Do końca wojny wystrzelono 1 279 latających bomb (także na Belgię). Razem wszystkie wyrzutnie lądowe wystrzeliły 20 880 pocisków V-1, do celów dotarło 18 435. Około 1 600 sztuk „odpalono” z samolotów (zwykle do tego używano bombowców He 111).
Wyprodukowano około 30 tys. pocisków V-1. Wystrzelono około 10 tys. przeciwko Anglii, z czego 7 tys. „trafiło”, tzn. wylądowało gdzieś na angielskim terytorium (z tego 3 876 pocisków w obrębie aglomeracji miejskiej Londynu).
Zdobyczne pociski V-1 – przechwycone przez nacierające siły alianckie oraz niewybuchy – posłużyły alianckim konstruktorom do opracowania własnych pocisków rakietowych. W ramach tych projektów powstały m.in. amerykański JB-2, radzieckie pociski Ch-101, Ch-102 i 10ChN oraz francuskie CT.10 i Caisseur.

Stanowiska V1 we Francji zostały opisane w publikacji Roberta G. Dancy

http://www.christianch.ch/history/V1_sites_rgd.pdf

Źródła opracowania:
1) Ekspozycja Muzeum Historyczno-Technicznego; 2) Wikipedia Wolna Encyklopedia; 3) Bernd Kuhlmann "Das Raketenzentrum und seine Werkbahn"

_________________
Naród, który nie zna swej historii skazany jest na jej powtórne przeżycie.


Góra 
 Zobacz profil  
 
 Post Napisane: 16 sie 2014, o 17:47 
Offline
Avatar użytkownika

Dołączył(a): 20 mar 2013, o 07:28
Posty: 45
Lokalizacja: Sosnowiec-Klimontów
Imię: Krzysztof
Ekspozycja Muzeum Historyczno-Technicznego

Wyrzutnia – katapulta (schledeur) Walter WR2.3

Wyrzutnia tego typu służyła do odpalania pocisków V1 w kierunku celu znajdującego się na terytorium przeciwnika. W skład stanowiska wchodziły następujące urządzenia: katapulta, tłok, urządzenia pomocnicze-dźwig, wózek transportowy oraz tzw "Bumskopf". Prezentowana w Muzeum Historyczno-Technicznym wyrzutnia WR 2.3 została pod koniec wojny w rejonie Pas de Calais przejęta przez aliantów i przetransportowana do Anglii. Pod koniec lat 90 przejęło ją Muzeum Lotnictwa Twenthe w Holandii. W roku 2006 prezentowany egzemplarz został pozyskany do Muzeum Historyczno-Technicznego w Peenemünde i poddany renowacji.

Podstawowe dane techniczne WR2.3:
Producent: Hellmuth Walter KG Kiel
Długość tłoka: 1,34 m
Długość wyrzutni: 48 m
Ciśnienie pary w rurze: 57,57 bar
Paliwo do startu: 70 litrów substancji T, 6 litrów substancji Z.
Wysokość: 5 m
Kat nachylenia katapulty: 6°
Średnica rury: 300 mm

Katapulta była pochylona pod katem 6° i posiadała całkowitą długość 48,00 m, składała się z dziewięciu części. Pierwsza część była przykręcona do zabetonowanej płyty kotwiącej. Posiadała zamocowania służące do mocowania wytwornicy pary (Dampferzeuger).

Załącznik:
V1_08s.jpg
V1_08s.jpg [ 227.75 KiB | Przeglądane 1968 razy ]

Załącznik:
V1_09s.jpg
V1_09s.jpg [ 230.79 KiB | Przeglądane 1968 razy ]

Załącznik:
V1_12s.jpg
V1_12s.jpg [ 212.33 KiB | Przeglądane 1968 razy ]

Załącznik:
V1_13s.jpg
V1_13s.jpg [ 211.36 KiB | Przeglądane 1968 razy ]


Wytwornica pary "Dampferzeuger"
Zamontowana na podwoziu zwanym wózkiem dziecięcym "kinderwagen" wytwornica pary połączona była ciężkim zaczepem bagnetowym z segmentem początkowym wyrzutni. Pracowała na zasadzie „zimnego” napędu Waltera, zapewniała energię niezbędną do rozpędzenia V1. Rozkładano przy tym 80% materiał T (nadtlenek wodoru) za pomocą katalizatora Z (nadmanganian wapnia bądź nadmanganian potasu), przy czym powstającą mieszanina tlenu i pary wtłaczana była do rury wyrzutni, gdzie oddziaływała na denko tłoka. Tłok ciągnął wystającym czopem pocisk V1 przez całą długość rury i opadał z przodu wyrzutni. Składał się z pięciu części, posiadał długość 1,34 m oraz ważył około 150 kg. Pomimo swojej masy, tłok spadał około 250 do 300 metrów od punktu wyjścia z rampy. Po odzyskaniu nadawał się do dalszego wykorzystania. Po osiągnięciu prędkości 430 km/h napęd V1 wytwarzał ciąg wymagany do samodzielnego lotu.

Załącznik:
V1_10s.jpg
V1_10s.jpg [ 210.45 KiB | Przeglądane 1968 razy ]

Załącznik:
V1_11s.jpg
V1_11s.jpg [ 215.6 KiB | Przeglądane 1968 razy ]


Schematyczny przebieg wystrzeliwania pocisku V1 przedstawia poniższy rysunek.

Załącznik:
V1_14s.jpg
V1_14s.jpg [ 104.76 KiB | Przeglądane 1968 razy ]


V1 posiadał delikatną konstrukcją, dlatego po zmontowaniu katapulty WR2.3 wymagane było przeprowadzenie procesu kalibracji za pomocą urządzenia "Bumskopf". Była to stalowa konstrukcja (rura) o średnicy 65 cm i długości 3m. "Bumskopf" posiadał taką sama wagę jak V1 oraz zamocowania umożliwiające jego wystrzał za pomocą tłoka. Poniżej "Bumskopf" sfotografowany prze ze mnie na stanowisku testowym V1 w Peenemünde-West.

Załącznik:
V1_15s.jpg
V1_15s.jpg [ 226.48 KiB | Przeglądane 1968 razy ]



Źródła opracowania:
1) Ekspozycja Muzeum Historyczno-Technicznego; 2) Bernd Kuhlmann "Das Raketenzentrum und seine Werkbahn" 3) FZG 76 Geräte-Handbücher

_________________
Naród, który nie zna swej historii skazany jest na jej powtórne przeżycie.


Góra 
 Zobacz profil  
 
 Post Napisane: 17 sie 2014, o 08:29 
Offline
Avatar użytkownika

Dołączył(a): 20 mar 2013, o 07:28
Posty: 45
Lokalizacja: Sosnowiec-Klimontów
Imię: Krzysztof
Ekspozycja Muzeum Historyczno-Technicznego

Poniżej kilka ciekawych pozycji z ekspozycji muzeum oraz krótkie podsumowanie tego miejsca.

Pozostałości działa miotającego pociski rakietowe, nazwanego później - „Do Werfer”.
Załącznik:
E_1s.jpg
E_1s.jpg [ 173.52 KiB | Przeglądane 1938 razy ]


Oryginalne tablice ostrzegawcze, o zakazie wejścia na teren ośrodka.
Załącznik:
E_2s.jpg
E_2s.jpg [ 233.83 KiB | Przeglądane 1938 razy ]

Załącznik:
E_3s.jpg
E_3s.jpg [ 216.53 KiB | Przeglądane 1938 razy ]


Makieta stanowiska testowego nr VII, na którym przeprowadzano próbne starty V-2.
Załącznik:
E_4s.jpg
E_4s.jpg [ 244.53 KiB | Przeglądane 1938 razy ]

Załącznik:
E_5s.jpg
E_5s.jpg [ 200.03 KiB | Przeglądane 1938 razy ]

Załącznik:
E_6s.jpg
E_6s.jpg [ 200.38 KiB | Przeglądane 1938 razy ]

Załącznik:
E_7s.jpg
E_7s.jpg [ 227.88 KiB | Przeglądane 1938 razy ]


Porównanie wielkości rakiety A4 (V2) oraz powojennych konstrukcji sowieckich typu R oraz amerykańskich.
Załącznik:
E_8s.jpg
E_8s.jpg [ 243.72 KiB | Przeglądane 1938 razy ]


Rozmieszczenie ośrodków badań rakietowych w powojennej Europie i Azji.
Załącznik:
E_9s.jpg
E_9s.jpg [ 236.17 KiB | Przeglądane 1938 razy ]


Muzeum warte odwiedzenia. Stale poszerza ekspozycję i zbiory. W moim odczuciu pozostał mi po wizycie jednak pewien niesmak. Na samym początku zwiedzania, korzystając z audiobooka - zostaje zadane nam pytanie czym jest kosmos?. Zwiedzanie kończymy na ekspozycji, która pokazuje powojenny rozwój badań nad kosmosem oraz rakietami , które to umożliwiły.
Zapomniano o podkreśleniu roli więźniów przymusowych jaką odegrali przy pracach nad rozwojem tego ośrodka oraz celowi jaki przyświecał Niemcom podczas tych prac, czyli rozwojowi broni mającej zapewnić III Rzeszy zwycięstwo w II wojnie światowej. Słuchając audiobooka odniosłem wrażenie , że zwiedzam Centrum Badań Nad Kosmosem.

_________________
Naród, który nie zna swej historii skazany jest na jej powtórne przeżycie.


Góra 
 Zobacz profil  
 
 Post Napisane: 18 sie 2014, o 16:36 
Offline
Avatar użytkownika

Dołączył(a): 20 mar 2013, o 07:28
Posty: 45
Lokalizacja: Sosnowiec-Klimontów
Imię: Krzysztof
Obiekt nr 3 (z mapki)/ Wytwórnia ciekłego tlenu

Rozwój wojskowego ośrodka badawczego w Peenemünde oraz plany seryjnej produkcji pocisków rakietowych, spowodowały konieczność produkcji ciekłego tlenu w skali przemysłowej. Paliwo rakiety A4 (V2) składało się 4t 75% alkoholu metylowego oraz 5t ciekłego tlenu.
W dniu 27 lipca 1942 roku oddano do użytku na terenie sąsiadującym z elektrownią wytwórnię ciekłego tlenu o zdolności produkcyjnej 13000 kg na dobę. Do produkcji wykorzystano urządzenia firmy Linde pierwotnie zaprojektowane dla producentów lodów. Zakład wykorzystywał aż 22MW mocy elektrycznej produkowanej przez pobliską elektrownię.
Po wojnie , od 1947 na polecenie sowieckiej administracji rozpoczął się demontaż urządzeń wytwórni. W 1948 budynek wytwórni został rozebrany na mocy porozumień między aliantami.
Dzisiaj jest już tylko ruiną. Aktualnie trwają prace konserwatorskie mające na celu jego zabezpieczenie oraz umożliwienie zwiedzania. Na zdjęciach poniżej przedstawiono stan obecny.

Załącznik:
03_01s.jpg
03_01s.jpg [ 233.39 KiB | Przeglądane 1902 razy ]

Załącznik:
03_02s.jpg
03_02s.jpg [ 240.89 KiB | Przeglądane 1902 razy ]

_________________
Naród, który nie zna swej historii skazany jest na jej powtórne przeżycie.


Góra 
 Zobacz profil  
 
 Post Napisane: 19 sie 2014, o 00:23 
Offline
Moderator
Avatar użytkownika

Dołączył(a): 16 lip 2009, o 23:24
Posty: 2505
Imię: Franz
Cytuj:
Muzeum warte odwiedzenia. Stale poszerza ekspozycję i zbiory. W moim odczuciu pozostał mi po wizycie jednak pewien niesmak. Na samym początku zwiedzania, korzystając z audiobooka - zostaje zadane nam pytanie czym jest kosmos?. Zwiedzanie kończymy na ekspozycji, która pokazuje powojenny rozwój badań nad kosmosem oraz rakietami , które to umożliwiły.
Zapomniano o podkreśleniu roli więźniów przymusowych jaką odegrali przy pracach nad rozwojem tego ośrodka oraz celowi jaki przyświecał Niemcom podczas tych prac, czyli rozwojowi broni mającej zapewnić III Rzeszy zwycięstwo w II wojnie światowej. Słuchając audiobooka odniosłem wrażenie , że zwiedzam Centrum Badań Nad Kosmosem.


Podczas mojej wizyty w 2008 (?) roku nie było jeszcze możliwości korzystania z audiobooka. Jedno piętro muzeum poświęcone było martyrologii przymusowych pracowników. Była wzmianka o udanych ucieczkach w tym lotniczych.

Również nie wspomina się, że główny bohater działań w Peenemünde, Werner von Braun nigdy nie został osądzony.

Swojego czasu interesowałem się techniką rakietową. Wyjazd do Peenemünde był jednym z kilku. Mam kilka instrukcji archiwalnych w pdf dotyczących omawianego tematu. Nie wiem na ile Twoje zainteresowania dotyczą techniki? Poniżej kilka przykładów.


Załączniki:
Seiten aus Prufvorschrift.jpg
Seiten aus Prufvorschrift.jpg [ 97.98 KiB | Przeglądane 1885 razy ]
Seiten aus Steuerung.jpg
Seiten aus Steuerung.jpg [ 154.67 KiB | Przeglądane 1885 razy ]
Seiten aus Triebwerk.jpg
Seiten aus Triebwerk.jpg [ 168.52 KiB | Przeglądane 1885 razy ]
Seiten aus Zelle.jpg
Seiten aus Zelle.jpg [ 126.37 KiB | Przeglądane 1885 razy ]
Seiten aus Zunderanlage.jpg
Seiten aus Zunderanlage.jpg [ 134.13 KiB | Przeglądane 1885 razy ]

_________________
Przenikliwy chłód stali i betonu: http://hauba.pl/linia-molotowa-rejony-u ... owej-zsrr/
Góra 
 Zobacz profil  
 
 Post Napisane: 19 sie 2014, o 05:42 
Offline
Avatar użytkownika

Dołączył(a): 20 mar 2013, o 07:28
Posty: 45
Lokalizacja: Sosnowiec-Klimontów
Imię: Krzysztof
Cytuj:
Podczas mojej wizyty w 2008 (?) roku nie było jeszcze możliwości korzystania z audiobooka. Jedno piętro muzeum poświęcone było martyrologii przymusowych pracowników. Była wzmianka o udanych ucieczkach w tym lotniczych.


Nie twierdzę , że w ekspozycji nie poświęcono miejsca na pokazanie martyrologii robotników przymusowych. W moim, być może subiektywnym odczuciu ekspozycja przedstawia ten ośrodek jako placówkę naukową, którą niestety nie był, pomimo ogromnego wkładu jaki wniósł w rozwój techniki rakietowej. Czas wybudowania poszczególnych obiektów np. elektrowni jest imponujący jak na tamte czasy. Nie było by to możliwe bez zaangażowania więźniów pobliskich obozów.

Jadąc do muzeum możemy zwiedzić pozostałości obozu pracy Karlshagen I. Teren po obozie został posprzątany oraz zamieszczono tablice informacyjne, a więc trudno odmówić lokalnym władzom, że nie pokazują roli robotników przymusowych.

Warto także podkreślić, że wśród ofiar alianckiego nalotu Peenemünde w nocy z 17 na 18 sierpnia 1943 roku znajdowało się wielu więźniów. Polecam książkę "Nalot na Peenemünde" Martina Middlebrook'a. Zamieszczono w niej wiele relacji więźniów opisujących nalot oraz bombardowanie obozów pracy.

Cytuj:
Swojego czasu interesowałem się techniką rakietową. Wyjazd do Peenemünde był jednym z kilku. Mam kilka instrukcji archiwalnych w pdf dotyczących omawianego tematu. Nie wiem na ile Twoje zainteresowania dotyczą techniki? Poniżej kilka przykładów.


Jak najbardziej interesuje mnie też technika. Link do strony , z której można pobrać instrukcje do FZG76(V1) zamieściłem w poście dotyczącym ekspozycji makiety V1.

Pzdr

_________________
Naród, który nie zna swej historii skazany jest na jej powtórne przeżycie.


Góra 
 Zobacz profil  
 
 Post Napisane: 19 sie 2014, o 22:15 
Offline
Bratnia dusza
Avatar użytkownika

Dołączył(a): 26 paź 2012, o 18:17
Posty: 1220
Imię: Marek
Cytuj:
Jadąc do muzeum możemy zwiedzić pozostałości obozu pracy Karlshagen I. Teren po obozie został posprzątany oraz zamieszczono tablice informacyjne, a więc trudno odmówić lokalnym władzom, że nie pokazują roli robotników przymusowych.



Prawdopodobnie chodziło Tobie nie o rolę robotników przymusowych a raczej o rolę ludobójczego systemu niemieckiego, tworzącego i wykorzystującego setki tysięcy robotników przymusowych lub więźniów. Podkreśliłem przymiotnik "niemiecki", bo z niektórych publikacji wprost wynika, że do 1930 roku w Niemczech żyli Niemcy. Od 1930 roku do 1945 roku w Niemczech żyli hitlerowcy lub faszyści. Od 1945 w Niemczech żyją tylko Niemcy.


Góra 
 Zobacz profil  
 
 Post Napisane: 20 sie 2014, o 05:11 
Offline
Avatar użytkownika

Dołączył(a): 20 mar 2013, o 07:28
Posty: 45
Lokalizacja: Sosnowiec-Klimontów
Imię: Krzysztof
Cytuj:
Prawdopodobnie chodziło Tobie nie o rolę robotników przymusowych a raczej o rolę ludobójczego systemu niemieckiego, tworzącego i wykorzystującego setki tysięcy robotników przymusowych lub więźniów.


Dokładnie to miałem na myśli. Rozwój wielu dziedzin techniki w warunkach pokojowych, a nie w systemie totalitarnym trwał by jeszcze długie lata.

_________________
Naród, który nie zna swej historii skazany jest na jej powtórne przeżycie.


Góra 
 Zobacz profil  
 
 Post Napisane: 20 sie 2014, o 06:10 
Offline
Avatar użytkownika

Dołączył(a): 20 mar 2013, o 07:28
Posty: 45
Lokalizacja: Sosnowiec-Klimontów
Imię: Krzysztof
Obiekt nr 4 (z mapki)/ Pole testów nr XI

Podczas rozwoju i wdrażania produkcji seryjnej nowej broni rakietowej stwierdzono konieczność zbudowania nowych stanowisk testowych (prób) na których można by było dokonywać testowania partii produkcyjnej. W tym celu na południu od Peenemünde zbudowano stanowisko testowe PXI. Planowano i częściowo zbudowano także stanowiska kontrolne PXII i PXIII, jednak nie zostały one już wykorzystane. Jako kryterium dla lokalizacji PXI przyjęto bliską odległość od wytwórni tlenu, fabryki pocisków oraz bunkrów magazynowych nad rzeką Peene.

Stanowisko testowe PXI zbudowane zostało na planie okręgu, otoczonego wałem ziemnym o wysokości około 5 m. W wale tym znajdowało się 21 bunkrów, które miały służyć do tymczasowego przechowywania przeznaczonych do testów pocisków rakietowych.

Załącznik:
Komentarz: Widok z wału ziemnego
04_01s.jpg
04_01s.jpg [ 204.78 KiB | Przeglądane 1850 razy ]

Załącznik:
Komentarz: Widok z wału ziemnego
04_02s.jpg
04_02s.jpg [ 202.19 KiB | Przeglądane 1850 razy ]

Załącznik:
Komentarz: Bunkier magazynowy
04_03s.jpg
04_03s.jpg [ 232.47 KiB | Przeglądane 1850 razy ]

Załącznik:
Komentarz: Bunkier magazynowy
04_04s.jpg
04_04s.jpg [ 214.52 KiB | Przeglądane 1850 razy ]

Załącznik:
Komentarz: Wnętrze bunkra magazynowego
04_05s.jpg
04_05s.jpg [ 117.78 KiB | Przeglądane 1850 razy ]

Załącznik:
Komentarz: Widok na środek pola testowego
04_06s.jpg
04_06s.jpg [ 200.11 KiB | Przeglądane 1850 razy ]


Podmokłe tereny na obrzeżach łąk Peenemünde bardzo skomplikowały projekt budowlany, ponieważ większość konstrukcji miała zostać wykonana na poziomie wody gruntowej. Dlatego wykonano szereg rowów melioracyjnych mających na celu obniżenie poziomu wód gruntowych.

W południowo-wschodniej części stanowiska PXI znajdują się ruiny budynków wartowniczych oraz budynków wybudowanych po wojnie i wykorzystywanych przez armię NRD – NVA.
Załącznik:
Komentarz: Wartownia
04_08s.jpg
04_08s.jpg [ 199.03 KiB | Przeglądane 1850 razy ]

Załącznik:
Komentarz: Budynek NVA
04_09s.jpg
04_09s.jpg [ 242.4 KiB | Przeglądane 1850 razy ]


W ostatnich latach kilka bunkrów magazynowych zostało zaadaptowanych przez ekologów jako siedliska nietoperzy.
Załącznik:
Komentarz: Adaptacja bunkra magazynowego na siedlisko nietoperzy
04_07s.jpg
04_07s.jpg [ 222.61 KiB | Przeglądane 1850 razy ]

Załącznik:
Komentarz: Adaptacja bunkra magazynowego na siedlisko nietoperzy
04_10s.jpg
04_10s.jpg [ 245 KiB | Przeglądane 1850 razy ]


Źródła: www.urlaubs-insel-usedom.de

_________________
Naród, który nie zna swej historii skazany jest na jej powtórne przeżycie.


Góra 
 Zobacz profil  
 
 Post Napisane: 21 sie 2014, o 05:53 
Offline
Avatar użytkownika

Dołączył(a): 20 mar 2013, o 07:28
Posty: 45
Lokalizacja: Sosnowiec-Klimontów
Imię: Krzysztof
Obiekt nr 5 (z mapki)/ Bunkry magazynowe nad rzeką Peene

Wraz z budową Wojskowego Instytutu Badawczego w Peenemünde i planowaną produkcją seryjną rakiet powstała konieczność stworzenia odpowiednich i bezpiecznych warunków składowania elementów. Ze względu na warunki glebowe oraz poziom wód gruntowych niemożliwe było stworzenie obiektów podziemnych. Nad rzeką Peene zbudowano dziewięć (9) naziemnych bunkrów magazynowych. Budynki zostały w części zmontowane z prefabrykatów betonowych. W środku zamontowano segmenty betonowe służące jako konstrukcja nośna kopułowej konstrukcji dachu. Prowadzące do bunkra szyny umożliwiały transport rakiet drogą kolejową (analizując mapki trakcji kolejowej zawartej w książce Bernda Kuhlmanna "Das Raketenzentrum und seine Werkbahn" nie zauważyłem zaznaczonej drogi kolejowej do bunkrów magazynowych, na dzień dzisiejszy nie ma także widocznych śladów linii kolejowej). Po wojnie zgodnie z postanowieniami Umowy Poczdamskiej bunkry zostały wysadzone.

Załącznik:
Komentarz: Bunkier magazynowy (rekonstrukcja komputerowa)
05_1s.jpg
05_1s.jpg [ 180.73 KiB | Przeglądane 1817 razy ]

Załącznik:
Komentarz: Konstrukcja nośna dachu
05_2s.jpg
05_2s.jpg [ 210.4 KiB | Przeglądane 1817 razy ]

Załącznik:
Komentarz: Konstrukcja nośna dachu
05_3s.jpg
05_3s.jpg [ 198.31 KiB | Przeglądane 1817 razy ]

Załącznik:
Komentarz: Wysadzony bunkier magazynowy
05_4s.jpg
05_4s.jpg [ 153.42 KiB | Przeglądane 1817 razy ]

Załącznik:
Komentarz: Wysadzony bunkier magazynowy
05_6s.jpg
05_6s.jpg [ 148.68 KiB | Przeglądane 1817 razy ]

Załącznik:
Komentarz: Wysadzony bunkier magazynowy
05_07s.jpg
05_07s.jpg [ 232.63 KiB | Przeglądane 1817 razy ]

Załącznik:
Komentarz: Wysadzony bunkier magazynowy/Rów melioracyjny
05_08s.jpg
05_08s.jpg [ 174.73 KiB | Przeglądane 1817 razy ]

Załącznik:
Komentarz: Wysadzony bunkier magazynowy
05_09s.jpg
05_09s.jpg [ 179.43 KiB | Przeglądane 1817 razy ]


Przyczajony strażnik/eksplorator :)
Załącznik:
05_10s.jpg
05_10s.jpg [ 236.46 KiB | Przeglądane 1817 razy ]


Źródła: Tablice informacyjne Muzeum Historyczno-Technicznego.

_________________
Naród, który nie zna swej historii skazany jest na jej powtórne przeżycie.


Góra 
 Zobacz profil  
 
 Post Napisane: 21 sie 2014, o 20:18 
Offline
Bratnia dusza

Dołączył(a): 22 mar 2013, o 17:49
Posty: 1378
Lokalizacja: Warszawa
Imię: Mateusz
Ciekawa konstrukcja, ale czy podane były informacje na temat wytrzymałości tych schronów na ostrzał lub na uderzenie bomby lotniczej?
Czy obiekty były obsypane ziemią, gdyż na schemacie nie pokazano zaczepów do maskowania schronu?


Góra 
 Zobacz profil  
 
 Post Napisane: 22 sie 2014, o 05:58 
Offline
Avatar użytkownika

Dołączył(a): 20 mar 2013, o 07:28
Posty: 45
Lokalizacja: Sosnowiec-Klimontów
Imię: Krzysztof
Cytuj:
Ciekawa konstrukcja, ale czy podane były informacje na temat wytrzymałości tych schronów na ostrzał lub na uderzenie bomby lotniczej?
Czy obiekty były obsypane ziemią, gdyż na schemacie nie pokazano zaczepów do maskowania schronu?



Wszystkie informacje jakie podano na tablicy informacyjnej zamieściłem. Nie wydaje mi się aby obiekty były obsypane ziemią, było by to widoczne po wysadzeniu bunkra. Na zdjęciu 05_09 widać resztki konstrukcji dachu , bez jakichkolwiek śladów nasypów ziemnych. Na istniejących obecnie szczątkach nie zauważyłem zaczepów dla siatki maskującej.

Alianci podczas wszystkich nalotów jakie wykonali na Peenemünde nie bombardowali obiektów. Widocznie uznano je za mało interesujące cele.

_________________
Naród, który nie zna swej historii skazany jest na jej powtórne przeżycie.


Góra 
 Zobacz profil  
 
 Post Napisane: 25 sie 2014, o 18:57 
Offline
Avatar użytkownika

Dołączył(a): 20 mar 2013, o 07:28
Posty: 45
Lokalizacja: Sosnowiec-Klimontów
Imię: Krzysztof
Obiekt nr 6 (z mapki)/ Pole testów nr XIII

Cel budowy oraz przeznaczenie pola testowego nr XIII było zbliżone do pola testowego nr XI. Budowy PXIII nigdy nie ukończono. Usypano wał ziemny do wysokości około 1,5 metra oraz wykonano rowy melioracyjne. Na dzień dzisiejszy stanowisko PXIII jest rozpoznawalne po pozostałościach wału ziemnego, rowach melioracyjnych oraz rzadszej roślinności, względem innych części lasu.
Załącznik:
Komentarz: Pozostałości wału ziemnego
06_01s.jpg
06_01s.jpg [ 199.92 KiB | Przeglądane 1742 razy ]

Załącznik:
Komentarz: Pozostałości wału ziemnego od strony zachodniej PXIII
06_03s.jpg
06_03s.jpg [ 244.38 KiB | Przeglądane 1742 razy ]

Załącznik:
Komentarz: Pozostałości wału ziemnego od strony zachodniej PXIII
06_04s.jpg
06_04s.jpg [ 214.82 KiB | Przeglądane 1742 razy ]

Załącznik:
Komentarz: Rów melioracyjny
06_2s.jpg
06_2s.jpg [ 236.39 KiB | Przeglądane 1742 razy ]

Załącznik:
Komentarz: Rów melioracyjny
06_05s.jpg
06_05s.jpg [ 238.04 KiB | Przeglądane 1742 razy ]

_________________
Naród, który nie zna swej historii skazany jest na jej powtórne przeżycie.


Góra 
 Zobacz profil  
 
 Post Napisane: 25 sie 2014, o 20:17 
Offline
Avatar użytkownika

Dołączył(a): 20 mar 2013, o 07:28
Posty: 45
Lokalizacja: Sosnowiec-Klimontów
Imię: Krzysztof
Obiekt nr 7 (z mapki)/ Lotnisko
Lotnisko w Peenemünde zostało przekazane do użytku 1 kwietnia 1938 roku. Stanowiło ono część ośrodka doświadczalnego Luftwaffe Peenemünde-Zachód. Ze względu na długość pasów startowych oraz powierzchnię płyty lotniska było jednym z największych i najnowocześniejszych niemieckich lotnisk w czasie drugiej wojny światowej.


8 lutego 1945 roku z lotniska w Peenemünde roku doszło do niezwykle śmiałej ucieczki więźniów obozu koncentracyjnego Karlshagen I. Grupa więźniów z Michaiłem Diewiatajewem na czele uprowadziła bombowiec He 111 i przedostała się na terytoria zajęte przez wojska sowieckie. Więźniowie do ucieczki przygotowywali się od dłuższego czasu. Diewiatajew jako pilot uczył się obsługi niemieckiego bombowca na podstawie części z rozbitych maszyn, które były składowane obok obozu. Pozostaje pytanie jak to możliwe, że tak dokładni w planowaniu Niemcy pozwolili pilotowi-więźniowi pracować na lotnisku?. Jako bardzo młody człowiek czytałem jedną z publikacji serii z „tygrysem” (kto to jeszcze pamięta?), w której szczegółowo opisano ucieczkę z wyspy uznam M. Diewiatajewa. Otóż w trakcie pobytu we wcześniejszym obozie, udało mu się podszyć pod zmarłego radzieckiego żołnierza - zamienił bluzę, na której znajdował się nr więźnia. Jedyną "nagrodą" dla M. Diewiatajewa był - podobnie jak dla wielu byłych jeńców wojennych - wieloletni pobyt w łagrach. Dopiero w 1953 roku zwolniono go z łagru, zaś w 1956 odznaczono go Złotą Gwiazdą Bohatera ZSRR.

Załącznik:
Komentarz: M. Diewiatajew
07_07s.jpg
07_07s.jpg [ 14.54 KiB | Przeglądane 1737 razy ]


Po wojnie zgodnie z postanowieniami Umowy Poczdamskiej wyposażenie lotniska zostało zdemontowane lub zniszczone. Sowieckie siły lotnicze korzystały z lotniska (w niemal polowych warunkach) do 1958 roku.

Od 1961 roku stacjonowała tu 9 Eskadra Pułku Lotnictwa Myśliwskiego Narodowej Armii Ludowej (NVA). 9 Jagdfliegergeschwader była wyposażona w samoloty MIG-15; MIG-17, MIG-21 oraz MIG-23. 3 października 1990 roku 9 Eskadrę NVA przejęły Niemieckie Siły Powietrzne. Eskadra była następnie stopniowo likwidowana.

W dniu 23 lipca 1993 roku lotnisko w Peenemünde rozpoczęło obsługę cywilnego transportu lotniczego.

Zdjęcia przedstawiające stan dzisiejszy zamieszczono poniżej.
Załącznik:
07_01s.jpg
07_01s.jpg [ 234.39 KiB | Przeglądane 1737 razy ]

Załącznik:
07_02s.jpg
07_02s.jpg [ 211.71 KiB | Przeglądane 1737 razy ]

Załącznik:
07_03s.jpg
07_03s.jpg [ 219.07 KiB | Przeglądane 1737 razy ]

Załącznik:
07_04s.jpg
07_04s.jpg [ 230.14 KiB | Przeglądane 1737 razy ]

Załącznik:
07_05s.jpg
07_05s.jpg [ 235.92 KiB | Przeglądane 1737 razy ]

Załącznik:
07_06s.jpg
07_06s.jpg [ 238.52 KiB | Przeglądane 1737 razy ]


Źródła: 1) http://home.snafu.de/veith/JG9.htm 2) Tablice informacyjne Muzeum Historyczno-Technicznego; 3) Wikipedia Wolna Encyklopedia

_________________
Naród, który nie zna swej historii skazany jest na jej powtórne przeżycie.


Góra 
 Zobacz profil  
 
Dodaj do: Dodaj do Gadu-Gadu Dodaj do Grono.net Dodaj do Twitter Dodaj do Blip Dodaj do Flaker Dodaj do Pinger Wypowiedź dla Wykop Wypowiedź dla Facebook Wypowiedź dla Gwar Wypowiedź dla Delicious Wypowiedź dla Digg Wypowiedź dla Google Wypowiedź dla Reddit Wypowiedź dla YahooMyWeb Śledzik Dodaj do Kciuk.pl Dodaj do Spinacz.pl Dodaj do Yam.pl
Wyświetl posty nie starsze niż:  Sortuj wg  
 
Utwórz nowy wątek Odpowiedz w wątku  [ Posty: 26 ]  Przejdź na stronę 1, 2  Następna strona

Strona główna forum » Eksploracja » Fortyfikacje i obiekty militarne » Fortyfikacje zagraniczne


Kto przegląda forum

Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zidentyfikowanych użytkowników i 1 gość

 
 

 
Nie możesz rozpoczynać nowych wątków
Nie możesz odpowiadać w wątkach
Nie możesz edytować swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz dodawać załączników

Szukaj:
Skocz do:  
Przyjazne użytkownikom polskie wsparcie phpBB3 - phpBB3.PL

[ Time : 0.506s | 18 Queries | GZIP : Off ]